SESORAH BAB BIRRUL WALIDAINI (MITUHU DHUMATENG TIYANG SEPUH)

SESORAH

MITUHU DHUMATENG TIYANG SEPUH

( BIRRUL WALIDAINI )

Dening : Dwi Fitri Paramita, S.Pd.

GURU SMP N 3 REMBANG

Assalammualaikum wr.wb.

Sugeng enjing.

Ingkang kinurmatan bapa ibu para pambiji ingkang minulya, ingkang kinabekten bapa ibu dwija sutresna, ingkang kula asihi para kanca pandherek lomba sesorah. Ugi boten kesupen ingkang kula para  rawuh sedaya ingkang saestu satuhu kinormatan.

Sepisan, sumangga kula lan panjenengan sedaya ngonjukaken raos  sukur ing ngarsanipun Allah SWT ingkang sampun ngesokaken rohmat lan kanikmatan arupi kebagas warasan. Ugu kanikmatan arupi kalodhangan, saengga kula lan panjenengan saget angombyongi adicara lomba sesorah punika.

Ingkang angka kalih kaaturaken gunging panuwun dhumateng bapa ibu dwija ingkang sampun nggladhi kula sakanca saengga kanthi tatag, teteg, tutug kula saged jumeneng saprelu ngaturaken sesorah ing ngarsa pnajenengan.

Bapa ibu para pambiji saha para rawuh ingkang minulya, ing kalodhangan menika kula badhe angandharaken sesorah babagan wigatinipun mituhu dhumateng tiyang sepuh.

Para rawuh, minangka tiyang jawi kita sampun nate midhanget unen unen “Mikul dhuwur mendhem jero” ingkang tegesipun kita minangka putra putri kedah sged njungjung drajadipun tiyang sepuh. Kenging menapa kedah mekaten? Amargi tiyang sepuh menika ingkang nyithak jira raga kula lan para kanca sedaya. Amargi saking kringetipun tiyang sepuh kula sakanca saged ngraosaken kamulyan ing alam donya menika. Wiwit saking alam kandhungan, ibu tansah paring asih tresna. Wekdal babaran, ibu saestu toh nyawa mbelani pati kangge putra ingkang kaandhut. Nalika mijil, bayi abrit boten saged menapa – menapa nggih dipun upakara kanthi raos welas, asih, lan eklas. Ibu nembe dhahar, ndilalah ingkang bayi bebucal, nggih lajeng ngresiki, nggantosi popok tanpa raos jijik utawo nggilani. Menika awit saking raos tresna saking lair trusing batin ibu kita. Cobi dipunbayangaken, badhe dados menapa menawi bayi abang menika boten dipunramut dening ibu? Tamtu mrihatosaken. Dereng malih, ASI , Air Susu Ibu minangka satunggaling tetedhan bayi. Boten wonten ingkang saged ngalahaken ginanipun ASI, sanajan kathah susu formula ingkang awis reginipun. Saking ASI kita saged bagas, waras, tuwuh dados lare ingkang lantip lan trampil.

Pramila wonten cariyos saking kanca kenthelipun Nabi ingkang tangklet

“Nabi, sinten ingkang kedah kita kurmati ?” Nabi pating wangsulan “Ibu”. Pitakenan menika dipunambali kaping tiga, lan Nabi paring wangsulan ingkang tansah sami “Ibu, ibu, lan ibu”. Menika terang trawaca bilih tiyang sepuh, utaminipun ibu kedah dipunkurmati`

Wonten ing salah satunggaling hadist kababar :

Tegesipun : Swarga menika panggenanipun inggih wonten tapak sukunipun Ibu. Ingkang ngemu teges bilih panjenengan lan sami menika sageda nemu kabejan donya kahirat kanthi cara mituhu dhumateng ibu. Ampun matur awon dhumateng ibu, ampun tumindak candhala dhumateng ibu, ugi tansah matur “inggih” nalika ibu paring parentah. Sanpun kathah tuladha bilih wantun kaliyan ibu menika ndugekaken kacilakan tumprap putra, kadosta cariyos Malin Kundang. Pramila sumangga para kanca kita tansah bekti dhumateng ibu. Ampun damel runtiking penggalihipun ibu.

Para rawuh ingkang satuhu kinabekten, Ibu pancen kedah kita agulaken. Ananging boten ateges bapak boten kedah kita mituhuni. Bapak ugi kalebet pahlawan kangge kula lan sakanca sedaya. Bapak minangka pandheganing kulawarga, kanthi eklas ngurbanaken sedaya kekiayanipun pados maisah kangge putra putrinipun. Saben dinten nyambut damel, adus kringet, benter asrep boten dipunraosaken kangge ngragadi sedaya kabetahan kulawarga.

Bapa, Ibu.... Kekalih menika kadosta pusaka ingkang kedah kita agulaken. Mbenjing menawi bapa ibu sampun sepuh, mangga kula sakanca kersaa paring tresna asih dhumateng tiyang sepuh.

Kita minangka putra kinasih ampun sepisan pisan anggadhahi niyat kangge males kabecikanipun tiyang sepu. Amargi sedaya ingkang sampun tiyang sepuh kurbanaken menika estu boten saged dipunwales ngangge badha arupi menapa kemawon. Sumangga kita Bekti dhumateng tiyang sepuh, ngramut tiyang sepuh nalika sampun ayuswa kita niyati minangka kuwajibanipun para putra.

Sumangga kita niyati bhekti kangge tiyang sepuh kerana Allah, kerana pengin nggayuh swarganipun Allah. Kerana kepengin nglebetaken dhiri pribadi, lan tiyang sepuh ing swarganipun Allah. Amargi donga lare sholeh – sholehah menika dados amal jariyah kangge bapa ibu kita.

BIRRUL WALIDAINI, mituhu dhumateng tiyang sepuh kekalih minangka andha saged minggah lan nggayuh swarga sesarengan kalih tiyang sepuh.

Matur nuwun, cekap semanten atur kula.

Tresna kula kangge bapa ibu

Angluwihi wiyaripun seganten

Menawi kula nggadhahi klentu

Nyuwun agunging pangapunten

Sugeng enjang

Wassalammualaikum wr. Wb.